Home
Wie ben ik?
Astrologie
Consulten
Workshops
Meditatie
Reflectie
Archief
Contact
Links
Speciale Links
Site Informatie

Wie ben ik?



Tja... mijn naam is in elk geval Kurt. Mijn Gids noemt mij echter Zaellus en ik wil die naam hier graag gebruiken. Ben geboren. En wel in 1953, goed bouwjaar dus, het jaar van de Chinese Slang en in de periode dat de Zon in Schorpioen stond.

Zo'n 30 jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met astrologie. Eigenlijk ben ik er nooit meer van losgekomen. Ik weet het nog goed. Astrologie betekende toen vooral rekenen, veel rekenen, en daar had en heb ik een hekel aan. Het rekenmachientje dat ik toen kreeg van mijn toenmalige echtgenote heb ik nog steeds. En toen ik eindelijk doorhad hoe het moest, was er opeens de computer en waren er allerlei programma's!
Maar goed, een halve dag was ik zo'n beetje bezig met rekenen en tekenen. Soms vier maal opnieuw die tekening, want het moest er natuurlijk wel mooi uitzien! Gelukkig hoefde ik er niet van te leven, stel je voor zeg! Veen's tabellen had je toen. Stonden alle planeetstanden in. En dan na het rekenen en tekenen kon je eindelijk doen wat je wilde. Iemand analyseren, een horoscoop trekken of duiden! Nou, ik wist het wel. Ik kon je precies vertellen hoe je in elkaar zat. En de mensen voor wie ik toen een horoscoop maakte vonden het allemaal prachtig. Het klopte, helemaal! Natuurlijk! Ik kon het allemaal heel mooi vertellen. Zelfs mijn "voorspellingen" kwamen uit! En dat terwijl ik helemaal niet voorspelde! Ik wist nog niet eens wat transits waren en van cycli had ik nog nooit gehoord. Ja, ik kon er wat van. Chandu, dat boek van hem heb ik nog steeds. Later Gorter, maar daar knapte ik meteen op af! Wat een precisie, en hoe je alles werkelijk tot op het bot kon analyseren. Alleen...er stond ook in een van die boeken dat alle woorden die met sch begonnen, in feite op iets behoorlijk negatiefs duiden. Maar ja, sch, en ik ben een Schorpioen... (daar ging het ook over). Trouwens, veel te moeilijk allemaal. Super ingewikkeld.
Nog iets later. Een boek met een mooie titel, maar ik kocht het eigenlijk vanwege de mooie illustratie: Van Ram tot Vissen, geschreven door een zekere Boot. Die pakte het anders aan. Had het over een rode draad en over elementen en zo. Daar hadden die anderen het ook wel over hoor, maar hier ontdekte ik een zekere samenhang, tussen de dierenriemtekens onderling, en begon ik te begrijpen dat het de bedoeling was dat je zelf ging "duiden", dus niet overschrijven of zo, maar gewoon zelf nadenken. Goed boek, heb ik nog steeds, maar dat niet alleen, ik kijk er zelfs nog wel eens in ook! Natuurlijk heb ik nog meer boeken gelezen, maar deze hebben werkelijk indruk op mij gemaakt.
Enfin, in diezelfde periode begon ik ook met het leggen van de Tarot. Begreep er niets van. Je legde die kaarten in een patroon en je kon zo een verhaal vertellen. En het klopte nog ook, meestal. Ik fantaseerde er lustig op los. En mensen betaalden er nog voor ook. Maar omdat ik er werkelijk niks van begreep begon ik het ook wat eng te vinden, en nadat er toch wel onverklaarbare dingen gebeurden in diezelfde periode ben ik er maar mee gestopt. Nu gebruik ik ze soms nog wel eens. Vaak aan het eind van een consult. Ik trek een kaart van de grote Arcana en heel vaak geeft die dan een mooie samenvatting van het gesprek.
Het "enge" is er nu wel af. Ik ga er nu gewoon vanuit dat ik goed symbolen kan vertalen. Sommigen noemen dat para-normaal, maar ja, het is maar een woord. Als het beestje maar een naampje heeft, toch? Ik noem het astronormaal, simpelweg omdat ik heel vaak astrologische symboliek probeer te vertalen.
Uiteraard heb ik ook met de pendel gewerkt. Maar dat ding is nog eigenwijzer als ik. Slingert gewoon alle kanten op, behalve de juiste! Verder nog de I Tjing. Die is machtig mooi, vind ik. Geeft heel veel inzichten. Maar kan ik uitsluitend voor mezelf duiden. Moet er zo'n beetje voor in trance (mediteren) en kun je volgens mij niet al te vaak raadplegen.
Hoe dan ook, ondanks alle "uitstapjes" kom ik toch altijd weer uit bij de astrologie. Het is net als met muziek. Je bespeelt een hoofdinstrument, en neemt af en toe eens een ander instrument in de hand (of je gaat er aan zitten natuurlijk, in geval van een piano). Dat is niet alleen leuk, maar geeft ook een zekere verdieping en aanvulling. Althans zo ervaar ik het.

Omdat ik al heel wat jaartjes met astrologie bezig ben, ken ik een aantal (jong) volwassenen van wie ik de horoscoop gemaakt heb toen ze net geboren waren en het is leuk om de astrologische werkelijkheid in de ontwikkeling van die mensen bevestigd te zien. Ook, en dat is minder leuk natuurlijk, kan ik zien waar ik er in die tijd naast zat! Ik ben dus verzot op astrologie, maar de ervaring heeft mij geleerd de nodige voorzichtigheid te betrachten! Maar "in the old days" dacht ik dan ook dat de horoscoop het eindpunt was. Inmiddels begrijp ik dat een horoscoop slechts een beginpunt is. Het is dan ook op die basis dat ik astrologie beoefen.

Veel plezier op de site.

© 2010 Astronormaal, Kurt van den Broeke.